Loyihani g'oyadan prototipgacha olib borish: mening yondashuvim

Menda odatda g'oyalar tez-tez tug'iladi, muammo ularni saqlashda emas, birinchi qadamni qanday qo'yishda. Yillar davomida bir nechta loyiha ustida ishlab, o'zimga ma'qul keladigan bir tartib shakllandi, va bu maqolada o'sha tartibni, xolis va bezaksiz tarzda, tasvirlab bermoqchiman.

Kichik boshlash, katta emas

Eng katta xato, menimcha, g'oyani darhol to'liq mahsulot sifatida ko'rish. Yangi loyiha haqida o'ylaganda, miyada darhol yakuniy versiya, barcha funksiyalar, chiroyli interfeys paydo bo'ladi. Lekin shu tasavvurni birinchi kunda amalga oshirishga urinish, ko'pincha hech narsa qilmaslikka olib keladi, chunki qamrov judayam katta ko'rinadi.

Shuning uchun men g'oyani doim eng kichik, ma'noli qismgacha qisqartirishga harakat qilaman. Butun tizim emas, faqat bitta asosiy funksiya. Butun kurs emas, faqat bitta dars. Bu qism kichik bo'lsa ham, agar u g'oyaning yadrosini ko'rsata olsa, davom etish uchun yetarli.

Tugallanmagan holatni normal deb qabul qilish

Hozir ishlab chiqilayotgan loyihalarimning ko'pi hali konsept yoki dastlabki prototip bosqichida, va men buni yashirishga harakat qilmayman. Boshida bu noqulay tuyulardi, chunki "tugallanmagan narsani ko'rsatish yaxshi emas" degan fikr bor edi. Lekin vaqt o'tishi bilan tushundimki, har qanday jiddiy loyiha ma'lum vaqt shu bosqichda turadi, va buni yashirish faqat o'zingga nisbatan haqiqatni buzadi.

Endi men loyihani "hali konsept bosqichida" yoki "birinchi prototip" deb ochiq aytishga harakat qilaman, chunki bu holat vaqtinchalik, jarayonning tabiiy qismi. Muhimi, bu bosqichda qolib ketmaslik, balki keyingi qadamga o'tishga intilish.

Iteratsiya: birinchi versiya hech qachon oxirgisi emas

Birinchi prototip deyarli hech qachon yakuniy shakl bo'lmaydi. U ko'proq savolga javob berish uchun kerak: bu g'oya umuman ishlaydimi, odamlarga tushunarlimi, mantiqan to'g'rimi. Shu savollarga javob olgach, keyingi versiyada o'zgartirish kiritish ancha osonlashadi.

Men buni bosqichma-bosqich jarayon sifatida ko'raman: g'oya, keyin eng kichik namuna, keyin o'sha namunani sinab ko'rish, keyin natijaga qarab qayta ko'rib chiqish. Bu tsikl har safar loyihani biroz aniqroq qiladi. Ba'zan bir necha marta orqaga qaytishga to'g'ri keladi, va bu normal, chunki maqsad tezlik emas, to'g'ri yo'nalishni topish.

Bu yondashuvda romantik hech narsa yo'q, u ko'pincha sekin va bir maromda ko'rinadi. Lekin men uchun eng ishonchli yo'l shu: kichik qadam qo'yish, natijani ko'rish, keyin yana bir qadam qo'yish. G'oyadan prototipgacha bo'lgan masofa har doim ko'zga ko'ringanidan uzunroq bo'ladi, lekin uni faqat kichik va aniq qadamlar bilan bosib o'tish mumkin.